Yaz ey gönlümün katibi ,yazki ıtriler bestelesin, sadrıma düşen eşsiz ledüyyün ilmini .
Mabedimde inlesin, çekilen yüzbin tevhidin sesi.
Mihrabımdan fışkırsın abu hayat zevki.
Beden diri, kalp diri, ruh diri..
Ölüm bize gelsin, bayılmak gibi.
Söyle ey! gönlümün katibi.
Söyle kim okusun, kim dillendirsin, hakikat yüklü bu hikayeyi.
Fakihler dursun, Fatihler yazsın, bu deruni tarihi.
Tarihler kaldıramaz, tarif eder ancak bu öyküyü.
Ey gönlümün katibi, işte budur bizim haykırışımızın günlüğü...
A.Kemal Budakoğlu,
