Dergah

Sevdamızın adı Aynil Merriye

Nasıl başlasam ki bu şiirane hikaye ye

Ulaşılmaz makamlar dan taht kurmuş gönlüme

Ruhum susamış adın cennet'indeki Merriye

Kalemimdeki gözyaşı akar mürekkeb ile

Nağme olup satır satır dökülür

Aşk ile isyan ile gelir dile.

Ey Hak kapısının hizmetçisi!

Haram yemek kalbi öldürür.

Helal lokma ise kalbi diriltir.

Uzun olur gecelerim hep ismini hecelerim
Tütmez oldu bacalarım gönül sızım ah Efendim

Keşlerin imamıdır onun lakabı.

Biraz bozuktur ahlakı.

Çevresinden bulamadı güzel ahlakı.

Elinden tutan olmadı,dostu yada ahbabı.

Asi ve hırçın oldu onun tabiatı.

Hiç dostu olmadı onun edepli ve hayalı.

Arkadaşları hep boş kafalı.

Çektilermi dumanı

Unuturlar mevlayı

Sonrada bulurlardı belayı.

Bu çocuğun lakabi niye keşlerin imamı?

Merak ettinizmi bu adı?

Sofi zade koydu ona bu adı

SİZİN HİÇ BİRİNİZ, ‘’KIYAMET NE ZAMAN KOPACAK?’’ DİYE BİR SORU SORMASIN..

KIYAMETİN KOPMAYACAĞI ZANNINA KAPILMASIN..

ZİRA UNUTMASIN Kİ, KENDİSİ ÖLDÜĞÜ AN, KIYAMETİ KOPMUŞ DEMEKTİR..

KİM Kİ ÖLÜRSE, ONUN KIYAMETİ KOPMUŞTUR..

[FUTUHU’L-GAYB ABDÜLKADİR GEYLANİ]

Her gün bir yerden göçmek ne iyi

Her gün bir yere konmak ne güzel

Bulanma'dan donmadan akmak ne hoş

Dünle beraber gitti cancağzım,

Ne kadar söz varsa düne ait,Şimdi yeni şeyler söylemek lazım

Geçmişe Dair